Böylece Şiir Dinletisi programına katılma şansım oldu. Bu şans vesilesiyle kısa iki de şiirimi (benim ifademle karalamalarımı) hazirunla paylaşma imkanı buldum. Şiir okumanın yazmaktan daha heyecanlı olduğuna da şahit oldum:) Ama güzeldi, heyecanlı da olsa.

Dinletide sunduğum bu iki karalamam şunlardı:

AŞK KAPISI

Aklını fikrini terk etmez isen

Aşkın kapısını çalma ey gönül

Yar gel dediğinde, gitmeyeceksen

Arafta boşuna kalma ey gönül

Leyla ol ki mecnununu bulasın

Aşk, sırça köşklerde bulunmaz gönül

Sözü dile değil, kalbe koyasın

Sevda, sorularda aranmaz gönül

BEYAZ ATLAR

Kıvrımlarımda sancı, tepemde sevda yeli

Sonsuzluğa uzanıp giderim ufuklarda

Kim bilir, kaç yıl oldu dağlara gitmeyeli

Kim bilir, kaç göz yaşı akıttım şafaklarda

Yıldızları toplarım dipsiz karanlıklarda

Gökyüzünde esirdir dünden kalan umutlar

Kim bilir, kaç bin yara aldım ayrılıklarda

Kim bilir, hangi dağda can verdi beyaz atlar

Sezai Karakoç, Necip Fazıl, Cahit Zarifoğlu, Cemal Süreyya, Aşık Veysel gibi şair ve ozanlarımızın şiirlerini dinledik genç kuşaklarımızın dilinden. Bazen örtüşmediğini ya da uymadığını düşündüğüm hususlar olsa da güzeldi. Mesela Sezai Karakoç’un ‘Uzatma Dünya Sürgünümü Benim’ şiirini davudi ve daha devrimci bir ses tonundan dinlemek belki daha lezzetli olabilirdi. Okuyana genç hanım kardeşimize de teşekkür ederim. Kastım o kardeşimizi eleştirmek değil, daha doğrusunu ifade etmek adınadır.

Her şeye rağmen güzel bir etkinlikti. Bu güzel programları tertip etmiş olmaktan dolayı Sayın Rektörümüz Prof. Dr. Ramazan KAPLAN’a, Bartın Üniversitesi Edebiyat Kulübü ile Bartın Gençlik Merkezi ve de emeği geçen herkese şükranlarımı sunmak isterim.

Üstad’la yaşamış olduğu tecrübeleri ile oldukça renkli ve dahi canlı bir konferans oldu. Hani ‘kılını bile kıpırdatmadan durmak’ tabiri vardır ya! Katılımcılar ya da en azından bu bu şekilde dinledim ve izledim kendisini konferans boyunca.

Sayın MENGÜŞOĞLU’nun tecrübelerinden ve dilinden yaşanmışlıklara şahit olmak heyecan vericiydi. Merhum Üsrad’ın hazır cevaplılığı ve kelimeleri ustaca kullanışı ile ilgili akıcı ve eğitici bir konferans oldu. Bu vesileyle dostlarımızla bir sohbetimizde, eski karate ve tekvandocu olan bir dostumuzun, Üstad’ın hazır cevaplılığıyla ilgili olarak yaşadığı bir anektodu da bendeniz burada nakletmek isterim.

Üstad, Sivas’a konferansa gelir. Atölye Sinema salonu vardı bir zamanlar (hala var mıdır bilemiyorum). Burada konferans verir. Salona teşrifinde, bir dostumuz tekvandocu olan ve ödül kazanmış arkadaşlarını takdim eder. “Üstad, bu arkadaşımız Türkiye bilme kaçıncısı, şu arkadaşımız karatede Türkiye bilmem kaçıncısı, vs.” şeklinde bütün sporcuları takdim ettikten hemen sonra Üstat “Yahu, bunların hepsi kol-bacak, hiç kafa yok mu aranızda” diye bir karşılık verir.

Gelecekte yeni üstadların yetişmesi dileğiyle…

Devrek’te kısa olur diye düşündüğümüz; ancak uzun sayılabilecek bir mola verdik. Çarşı çaycısında çayın lezzeti de bir başka oluyor. Tabi bastoncu dükkanı pas geçilemezdi. Yaşlılığa hazırlık mahiyetinde:) 2 baston kendime ve 1 bastonda babalar gününde hediye edilmek üzere dayım ve kayınpederim Mahmut YILMAZ’a aldım. Eminim beğenecektir. Beğenmemiz kısa da sürmedi hani. Hatta bir ara İsmet hocanın sıkıldığını dahi hissettim:)

Her Bartın yolculuğunda Mengen’de Müdürün Yeri’nde yudumladığımız bulgur çorbasının lezzeti de ayrı bir kazanç tabi. Bir de lokantadaki hizmet edenler, müşteri ilişkilerinde kendilerini azcık geliştirip “Sen ne istiyon beyefendi” gibi üsluplardan sıyrılsalar, yemeklerin lezzeti kat be kat artacak. Kaşıklarımızı izlemeleri ve daha tabakta yemek bitmeden sihirbaz çabukluğuyla tabaklarımızı alışları yok mu! Bittiğim nokta oluyor. Lakin dün bir uyarı yaptım garsona. “Aceleniz ne ki? Bir an önce kalkıp gidin mi demek istiyorsunuz?” diye. Yok habi, kem küm dedi ama yapacak bir şey yok. Kumaş bu. Zaman içinde değişmesini ümit ediyoruz yine de.

Akşam ise Amasra’da mütevazi ve lezzetli bir balık sofrası. Yaklaşık 560 yıldır Cuma namazlarının kılıçla kılındığı tarihi Fatih Camii’inde akşam safası. Öğretmen evinde dost sohbeti ve ardından Eğitim Fakültesi Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr. Abdulkadir OĞRAK ve misafiri mütefekkir ve şair Metin Önal MENGÜŞOĞLU ile buluşma. Böylece Edebiyat Fakültesi Dekanımız Prof. Dr. İbrahim DELİCE, Doç. Dr. Mustafa HİZMETLİ, Yrd. Doç. Dr. Ali ÖZTÜRK’ün de bulunduğu genişlemiş entellektüel sohbet halkasıyla gecemiz devam etti. Şuur, şiir ve şair üçlemesi üzerinden başlayan sohbette “şiirin ve şairin öldüğü” gibi provokatif bir argümanla sohbete derinlik ve dirilik katan Ali ÖZTÜRK’e karşılık, “şuur var olduğu sürece şiirin de şairin de var olacağını” savunan MENGÜŞOĞLU’nun karşılıklı nazik atışmalarıyla geceye mühür vuruldu. Lakin Metin Önal MENGÜŞOĞLU yarın sunacağı konferansına, buradaki sohbet ortamından hareketle yapacağı bir açılış konuşmasıyla başlayacağını da özellikle ifade ettiler.

Ez cümle, güzel bir yolculuk ve dostlarla keyifli bir akşam oldu.